PROJEKT





Dzieląc Europejskie Wspomnienia
SEMe Sharing European Memories

Celem projektu SEME jest stworzenie międzynarodowej sieci organizacji zainteresowanych poszerzaniem świadomości młodzieży w zakresie wspomnień historycznych pochodzących od osób z pokoleń, które były świadkami konfliktów i wojen przetaczających się przez Europę w ubiegłym wieku. W celu promowania idei wspólnego europejskiego obywatelstwa Projekt zachęca do dzielenia się wspomnieniami i refleksjami na temat głębokich podziałów, których doświadczały narody Europy. Inicjatywa ta zakłada realizację przedsięwzięć artystycznych, np. przedstawień historycznych organizowanych w miejscach rzeczywistych wydarzeń. Organizatorzy zamierzają wykorzystać dane historyczne i wspomnienia świadków tamtych dni, zebrane przez uczniów podczas rozmów oraz warsztatów i innych imprez prezentujących relacje naocznych świadków. Dzięki tego rodzaju wydarzeniom realizatorzy projektu SEME mają nadzieję wspierać dialog międzypokoleniowy i oczekują, że młodzież zyska większą świadomość historyczną wynikającą z popularyzacji i ochrony tej części ich kulturowego dziedzictwa, która ma bezpośredni związek z pamięcią o dwudziestowiecznych konfliktach w Europie. Zadaniem Projektu jest również utworzenie pola do międzykulturowego dialogu, zwiększenie mobilności międzynarodowej osób odpowiedzialnych za sferę kultury oraz usprawnienie rozpowszechniania dzieł artystycznych adresowanych do szerokiej grupy europejskich odbiorców. Realizacja projektu potrwa 20 miesięcy, od października 2008 do maja 2010 roku, i obejmie 5. uczestników z Włoch, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Norwegii i Polski oraz 3. partnerów współpracujących z Niemiec, Malty i Czech. Inicjatywa obejmie uczestników ze wszystkich obszarów kultury i edukacji (władze lokalne, stowarzyszenia, muzea, fundacje kulturalne i uniwersytety).

Dnia 15 stycznia w Łodzi miały miejsce dwa przedstawienia teatralne w ramach projektu SEME Sharing European Memories.
Przedstawienia przygotowała i zaprezentowała młodzież z 47 Gimnazjum i 31 Liceum Ogólnokształcącego w Łodzi.
Przy ich pracy pomagali cały czas nauczyciele ze szkół: p. Elżbieta Dziubek z 47 Gimnazjum i p. Robert Przybysz z 31 LO.

Scenariusze przedstawienia powstawały w nieco odmienny sposób:

Młodzież z 47 Gimnazjum odbyła spotkania z dwoma mężczyznami: mężczyznami, którzy przeżyli, osobiście doświadczyli tragedii wojny. Kiedy wybuchła wojna, pan Józef Majda i pan Tracz byli młodymi chłopcami: wojna zaskoczyła ich w najlepszych latach ich życia i zmieniła to życie na zawsze.
I właśnie ich losy od początku wojny do jej zakończenia posłużyły za podstawę do napisania scenariusza przedstawienia gimnazjalnego.
W kilku scenach mogliśmy zobaczyć moment wybuchu wojny, chaos pierwszych dni, próbę ucieczki z Łodzi i powrót do rodzinnego miasta. A następne sceny przedstawiły nam, jak radzili sobie ludzie w tym tragicznym, niebezpiecznym i nieludzkim czasie. Sceny codziennego życia mówiły o trudnościach ze zdobyciem pożywienia, terrorem ze strony okupanta, a także działaniem w polskim ruchu oporu.

Młodzież z 31 Liceum Ogólnokształcącego oparła swoje przedstawienie na wiedzy, jaką zdobyli podczas lekcji historii. Dokumentację bazową do przedstawienia uzupełnili wizytą w Muzeum Tradycji Niepodległościowych, gdzie mieli możliwość zapoznania się historią Łodzi w czasie II wojny światowej, obejrzeć zbiory i dokumentację, wysłuchać wykładów. Ostatnia częścią przygotowań był seria wizyt w Muzeum Radegast – muzeum, które upamiętnia stację kolejową, która była miejscem, z którego wysyłano ludność żydowską do obozów zagłady.
Po dokonaniu dokumentacji, młodzież zdecydowała, że kanwą jej przedstawienia będą losy łodziach Żydów, który stanowili przed wojną 1/4 populacji naszego miasta. Przedstawienie młodzieży licealnej było tak naprawdę happeningiem, gra świateł, obrazów i muzyki, bez dialogową paraboliczna ilustracją losów narodu żydowskiego w czasie II wojny światowej.